Tussen hulp en hype

Afwegingen bij de inzet van media in de opsporing

Voor de politie begint een ontvoeringszaak vaak met een melding van een persoonsvermissing. Als de vermiste persoon in gevaar of ontvoerd is, trekt de politie alles uit de kast om hem of haar zo snel mogelijk te vinden. Opsporingsberichtgeving is dan één van de inzetbare middelen. Via verschillende kanalen kan de politie snel een grote groep mensen bereiken. Maar in geval van een ontvoering zijn er zijn ook risico's verbonden aan het zoeken van de media-aandacht.

Hoe verliep de opsporingsberichtgeving in rechercheonderzoeken naar urgente vermissingen en ontvoeringen en wat kunnen we hiervan leren? Wij hebben deze vraag beantwoord door onder meer het bestuderen van acht Nederlandse ontvoeringszaken waarin opsporingsberichtgeving is ingezet en diepte-interviews met praktijkdeskundigen van politie en justitie. In het boek dat we schreven gaan we na op welke manier de politie mediaberichtgeving als recherchemiddel gebruikt bij vermissingen en ontvoeringen. Op welk moment wordt berichtgeving ingezet en wat is het doel? Welke mogelijkheden heeft de politie daarbij? Wat zijn de risico’s van de inzet van berichtgeving en wat heeft het middel teweeg gebracht? De antwoorden op deze vragen worden belicht aan de hand van de bestudeerde ontvoeringszaken en leiden tot een aantal aandachtspunten voor de opsporingspraktijk.

Download het rapport

Opdrachtgever:
Politie en Wetenschap

Onderzoeksteam:
Yvette Schoenmakers (projectleider), Jennifer Doekhie, Jaap Knotter

Looptijd:
2014 (afgesloten)